19, జూన్ 2017, సోమవారం

యుద్ధం అనివార్యమవుతున్నదని...!!

బాధలకు బంధీలౌతూ
బాధ్యతల బందిఖానాలో
సమస్యలకు సమాధానాల
వెదుకులాటలో దొరకని
ఆలోచనలను అందిపుచ్చుకోవాలన్న
ఆరాటాన్ని అధిగమించలేని
సగటు మద్యతరగతి జీవితాల
పరుగు పందెంలో
అలసిపోని నిరంతర శ్రామిక జీవులు
చీకటి రెక్కల్లో చిక్కుకుని
వెలుగుపూల దారులకై
వేచి చూస్తున్న నిరీక్షణకు 
యుద్ధం అనివార్యమవుతున్నదని
తెలిస్తే వచ్చే తెగింపుకి ముగింపు
బ్రహ్మకైనా అంతుచిక్కదేమో...!!

11, జూన్ 2017, ఆదివారం

అపురూపమైన చెలిమి...!!

నేస్తం,
        స్నేహం గురించి ఎన్నిసార్లు చెప్పుకున్నా తనివితీరదెందుకో. రాహిత్యంలో మునిగిన వారికి ఈ తీయదనం మరీ మక్కువగా ఉంటుందనుకుంటా. ఈ చెలిమి అక్షరాలతో కావచ్చు, లేదా మనసులు పంచుకునే ఊసులతో కావచ్చు, జ్ఞాపకాలతో అనుబంధం కానీ లేదా మరింకేదైనా కావచ్చు. కారణం మాత్రం రాహిత్యమే అనిపిస్తోంది. నేస్తాల మధ్యన అహానికి, ఆడంబరాలకు తావుండదు. స్నేహం ఎప్పటి నుండి అని కాదు ఎంత చిక్కని బంధంగా అల్లుకుంది అన్నదే ముఖ్యం.
  మనసు కలత చెందినప్పుడో, సమస్యల వలయాలు కమ్మినప్పుడో ఇలా ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలో ఎదో ఒక క్షణంలో చిన్ననాటి నుండి ఇప్పటి వరకు మనతో చెలిమి చేసిన జ్ఞాపకాలను తడమకొనక తప్పదు. అలా చేయలేదు అని ఎవరైనా చెప్తే అది నిజం కాదు. మనిషి అన్న వారు జ్ఞాపకాలు లేకుండా ఉంటారా...! కడవరకు మనతో స్నేహం చేసేవి ఆ జ్ఞాపకాలే. మనకు మిగిలేవి కూడా ఆ నిధులే. ఆ నిధుల ఖజానాలో అందరు దాచుకునేవి నెయ్యపు జ్ఞాపకాల తీయద(ధ)నాన్ని. అవి లేని జీవితాలునిస్సారమైనవే అని అనడంలో ఏమి అతిశయోక్తి లేదు.
     పంచుకుని పెంచుకునేది స్నేహం. అంతేకాని ఆడంబరాలను, ఆర్భాటాలను చూపించుకునేది స్నేహం కాదు. బాధలో ఓ చిన్న ఓదార్పునిచ్చేది ఆత్మీయమైన స్నేహం. కష్టంలో ఆసరానిచ్చేది స్నేహం. మన అవసరానికి వాడుకునేది కాదు స్నేహమంటే. స్నేహమంటే పారిజాతాల పరిమళంలా వ్యాపించేది. పున్నమి వెన్నెలా, చీకట్లో మిణుగురుల వెలుగులు, చల్లని సాయంత్రాలు, మండే ఎండలు, కురిసే వానలు ఇలా ప్రతి దానిలో జ్ఞాపకాల గురుతులను మనకందించేదే అసలైన స్నేహం. శత జన్మాల బంధాల బంగారు క్షణాలను ఈ జన్మలో మనకు చేరవేసేదే చెలిమి కలిమి.
గత సంవత్సర కాలం నుండి నా క్షేమాన్ని కాంక్షించిన నా ఆత్మీయులకు, నేను వారి జ్ఞాపకాలలో లేకున్నా నా జ్ఞాపకాలలో ఎప్పటికి ఉంటూ, ఈ అరుదైన అపురూపమైన చెలిమి సంతసాన్ని నాకందించిన నా నా హితులకు, నేస్తాలకు ఈ పోస్ట్ అంకితం.

4, జూన్ 2017, ఆదివారం

అమ్మ...!!

ఈ సకల చరాచర సృష్టికి చేతననందించే పదం అమ్మ. మృత్యు కుహరంలోనికి అడుగుబెడుతున్నాను అని తెలిసి కూడా ఓ ప్రాణికి జన్మనివ్వడానికి సిద్దపడుతుంది అమ్మ. అందమైన బిడ్డయినా, అనాకారి బిడ్డయినా తన ప్రేమను సమంగా పంచుతుంది తల్లి. సమానత్వం నేర్చుకోవలసిందే తల్లి దగ్గర నుంచి. ఆది గురువు అమ్మ. బిడ్డ ఏడుపు విని సంతసించేది తల్లి ఒకే ఒక్కసారి. అది బిడ్డ పుట్టిన క్షణం ఏడ్చినప్పుడు. ఆ క్షణంలో తల్లికి తాను ప్రాణాలను పణంగా పెట్టి బిడ్డకు జన్మను ఇచ్చిన ఆనందం కనిపిస్తుంది. నవమాసాలు మోసిన బిడ్డ భూమిపై పడగానే, తాను పడిన కష్టాన్ని మర్చిపోతుంది. బిడ్డకు జన్మనివ్వడానికి, అమ్మా అన్న పిలుపు కోసం మరణానికి సైతం సాదరంగా స్వాగతం పలుకుతుంది. బిడ్డ నేర్చుకునే తొలి పిలుపు అమ్మ. ప్రతి తల్లి బిడ్డ ఎదుగుదలనే కోరుకుంటుంది ఎప్పుడూ. పసి ప్రాయంలో తప్పొప్పులు తెలియపరుస్తూ, లాలింపులు, బుజ్జగింపులతో గోరుముద్దలు తినిపిస్తుంది. తప్పు చేస్తే దండిస్తుంది ఎందుకంటే మంచి  నడవడి బిడ్డకు నేర్పాలని. సహనానికి, క్షమా గుణానికి చిరునామా అమ్మ. గాయమైతే ముందుగా గుర్తొచ్చేది అమ్మ.

ఓ చిన్న కథ క్లుప్తంగా రెండు మాటల్లో.
ఓ అమ్మ కొడుకు ఓ అమ్మాయిని ప్రేమించాడు. ప్రియురాలు పెళ్లి చేసుకోవడానికి ఓ బహుమతి అడుగుతుంది. ఆ ప్రియుడు అమ్మ దగ్గరకు వెళ్ళి అమ్మా "నీ గుండెను నాకివ్వు" అంటాడు. ఆ తల్లి మారుమాటాడక తన గుండెను కోసి ఇస్తుంది కొడుకుకి. అది తీసుకుని ప్రియురాలి వద్దకు బయలుదేరతాడు. దారిలో కాలికి రాయి కొట్టుకుని ఎదురుదెబ్బ తగులుతుంది. క్రింద పడిపోప్తాడు. చేతిలోని తల్లి గుండె బాధపడుతూ "బాబు దెబ్బ తగిలిందా, జాగ్రత్తగా చూసుకుని వెళ్ళు" అని అంటుంది. అమ్మ అంటే అది.

ఏ ఋణమైనా తీర్చుకోవచ్చు కానీ అమ్మ ఋణం ఎన్ని జన్మలెత్తినా తీర్చుకోలేనిది. జీవితాంతం మనకు అనుక్షణం రక్షణగా ఉండేది అమ్మే. అమ్మ దీవెనలు మనతో ఉంటే ప్రపంచంలో అత్యధిక ధనవంతుల్లో ముందుండేది మనమే. జనన, మరణాలకు, మన అనుబంధాలకు, భాషకు, భావానికి, సాహిత్యానికి ఇలా అన్నింటికీ మూలం అమ్మ. అమ్మ గురించి రాయాలంటే ఆది అంతాలు లేని ఆకాశమే ఓ తెల్ల కాగితం. అమ్మ మనసు తెలపాలంటే నాకు కనిపించేది అందరిని అలరించే సముద్రమే. అమ్మ లేని జీవజాతి ఈ సృష్టిలో లేదు.
ప్రేమానురాగాలకు ప్రతిరూపమైన అమ్మకు వందనం.

అమ్మంటే...అమ్మే ,,,!!

బతుకునిచ్చి బాసటగా నిలిచి
బాంధవ్యాలు తెలిపి బంధాలకర్దాలు చెప్పి
ఆత్మీయతను అందించి ఆనందాలను పంచి
మమతానురాగాలతో మానవీయతను నేర్పి
ఉగ్గుపాలతో ఊసుల ఊరడింపులందించి
విద్యాబుద్దుల వివేకాలు వివరించి
అందరాని చందమామలో
అద్భుత ప్రపంచాన్ని చూపించి
అడ్డాలనాటి బిడ్డలు గడ్డాలనాడు అడ్డం తిరిగినా
ఓరిమికి మారుపేరుగా మారి
ఓటమినెరుగని సాయుధురాలిగా
నిరంతర జీవన పోరాటంలో నిత్య సిపాయిగా
యుద్ధభూమిని సైతం ప్రేమ రాజ్యంగా
తీర్చిదిద్దే సహనమూర్తి అమ్మ
జ్ఞాపకంగా వదిలేద్దామనుకుంటే
జీవితమే తానైన మాతృమూర్తి...!!

25, మే 2017, గురువారం

రహస్యపు అంతరంగం...!!

'మ'రణం పదే పదే పలకరిస్తుంటే
చెదరని చిరునవ్వులు చిందిస్తూ
మళ్ళి రమ్మని వాయిదాలు వేస్తూ
ఉలికిపడే ఊపిరితో ఊసులాడుతూ
తెల్లని కాగితాలపై నల్లని సిరా ఒలికిస్తూ
అక్షరాల సహవాసంలో సేదదీరుతూ
భావాలను మాలిమి చేసుకుంటూ
మనసు మౌనాలకు మాటలద్దుతూ
గతపు గాయాల గుండె చప్పుళ్ళు వింటూ
కాలాన్ని ఒడిసి పట్టాలని ఉవ్విళ్ళూరుతూ
మిగిలిన క్షణాల ముచ్చట్లకై ఎదురుచూస్తూ
రాలిపడలేని రాతిరి చుక్కల ఆరాటమే
రెక్కలు విప్పిన ఈ రహస్యపు అంతరంగం...!!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

కబుర్లు కాకరకాయలు © 2008. Template Design By: SkinCorner